maandag 15 mei 2017

Random

Omdat er ook nog een winnaar gekozen moet worden....


De 12de reactie (van bovenaan beginnen te tellen) komt van Kreatita T. Stuur je jouw adres door naar nietzoperfecthoor@gmail.com?

zondag 7 mei 2017

Kleur

Ofwel ben je een die-hard fan van deze blog, maar de kans is veel groter dat je bent doorgestuurd via de crea-hop, een soort van kettingbrief alleen dan met bloggers. Een leuke manier om kennis te maken met andere blogs. Ik stuur jullie door naar blog A. Die stuurt je door naar B. Die naar C. Je hopt van blog naar blog tot je weer terecht komt op het blog waar je begonnen bent en dus het kringetje rond hebt. Wellicht komen jullie dus nu net ezraschrijft.nl, en ik ga jullie meteen al weer doorsturen naar http://sopoposew.blogspot.be/2017/05/crea-hop-blogtour-and-give-away_8.html


Maar wat sta ik hier dan te doen? Wel, ik heb ook een ideetje uitgewerkt rond het thema-kleur, namelijk een inkleurbare Kleenex-dooshoes. Het is bedoeld als dankje voor het einde voor het schooljaar, voor de juf van mijn zoon. Zijn inkleurtalenten zijn nog eerder beperkt, zoals je kunt zien, maar ik hoop dat de juf het als persoonlijk en bruikbaar zal ervaren.


 

 Ik had nog een restje stof over, dus ik heb nog een tweede (niet ingekleurd) exemplaar onder mijn naaimachine liggen. Dit exemplaar kan je nu winnen. Laat hier een berichtje na, met een goede reden waarom jij dit wel kunt gebruiken, en wie weet contacteer ik je binnenkort....



zondag 30 april 2017

Hoe afval een juweeltje werd...

Ik had onlangs online enkele foto's besteld van de kindjes als geschenk voor overgrootouders. Zoals in goede oude tijden zat bij de foto ook een overzicht van de bestelde foto's in mini-formaat. Eerst had ik dit blaadje in de vuilbak gegooid, maar even later er weer uit gevist, met het idee om er een juweeltje van te maken.
 

 
Door een cabochon op de mini-foto te kleven, dat daarna uit te knippen, en vervolgens in een houdertje vast te kleven, heb ik meteen mijn persoonlijk hangertje gemaakt - met mijn kinderen in verwerkt. Het geheel is natuurlijk klein, en je moet al heel goed kijken om te weten dat het mijn kinderen zijn. Toch ben ik meer dan tevreden van het resultaat. 

Een kleine frutsel dus, maar met een leuk resultaat.

zaterdag 22 april 2017

Loopbaanbegeleiding

Een dik jaar geleden zat ik nu rond deze periode op het einde van mijn zwangerschapsverlof, en ook aan het einde van mijn contract. Ik had helemaal geen flauw idee van wat ik hierna wou gaan doen op professioneel vlak. Ik had namelijk jaren gewerkt aan een doctoraat, maar inhoudelijk liepen de mogelijkheden wat ten einde, en het was hoe dan ook de tijd om met mijn leven een andere richting uit te slaan.

De onzekerheid van niet weten wat me te wachten stond, of waar ik naartoe zou gaan vond ik op dat moment verschrikkelijk. Achteraf gezien is het altijd eenvoudig, en weet je wel dat de dingen goed komen, maar op het moment zelf heb je helemaal geen perspectieven, enkel één grote zwarte leegte.

Het volgen van loopbaanbegeleiding een goed jaar terug geef mij enorm geholpen. Dit wordt enorm gesubsidieerd door de overheid, dus ik kan het eigenlijk enkel maar aanraden.

Enkele lessen die ik daaruit geleerd heb zijn:

- In je ideale job kun je je inhoudelijk helemaal uitleven, en vind je ook nog een perfecte gezins- & werkbalans. De kans om deze job te vinden is heel klein. Dus bepaal voor jezelf welke toegevingen je wel en niet bereid bent om te geven.

- Het is geen ramp als ik een job zoek die niks te maken heeft met mijn bachelordiploma, masterdiploma of doctoraat. Ik voelde zelf een enorme druk om verder in de richting van statistiek te gaan, terwijl ik me op dat vlak helemaal niet creatief zou kunnen uitleven, wat ik evenzeer belangrijk vind. Het loslaten van dit 'moeten'-gevoel, was voor mij een enorme bevrijding.

- Doelgerichter solliciteren, want op een gegeven moment was ik overal rond aan het zoeken, zelf naar jobs die ik helemaal niet zou willen doen.

- Lange termijn plannen opstellen. Wat me ertoe gestimuleerd heeft om toch op zoek te gaan naar bijscholingen enzovoort, om me eventueel om te scholen. Deze heb ik uiteindelijk niet gevolgd, omdat ik ondertussen al een leuke job had gevonden, maar als dit niet het geval was geweest, dan had ik mijn horizon wel wat ruimer gemaakt.

Afbeeldingsresultaat voor keep calm job


Ondertussen zijn we een jaar verder, en heb ik een leuke job gevonden. Geen vast contract, dus nog steeds geen zekerheden op lange termijn. Maar ik heb ondertussen wel al een plan B, en een plan C, plan D,... voor mocht ik deze keer zonder werk vallen. Ik weet deze keer heel goed waar ik naartoe wil.

Dus loopbaanbegeleiding, ik kan je het alleen maar aanraden!

Amandelbroodje

Ik hou enorm van taarten en cakes bakken. Helaas is dat meteen ook het moment waarop ik besef hoeveel suiker en boter in al dat lekkers zit. Daarom ben ik al even op zoek naar recepten waar ik toch wat minder schuldgevoel aan overhoud. Dit amandelbroodje, geïnspireerd op dat van Sandra Bekkari, bevat wel veel noten en bananen, maar het schijnt dat dat toch iets gezonder is dan de pure vorm van vet en suiker. Het aantal calorieën zal dus waarschijnlijk niet drastisch minder zijn, maar het schuldgevoel wel. En dat is natuurlijk ook niet onbelangrijk.
 
Ik hou er ook nog meer van als ik al de ingrediënten voor een cake in één kom kan gooien, en enkel nog hoef te mixen. Vanaf er ergens staat: klop een eiwit apart op, dan haak ik al helemaal af. Dus dit recept is ook op dit vlak perfect
 
Wat houdt het in? Je neemt een kom, je doet daarin 240 gram amandelmeel (ik weet het, een niet zo vanzelfsprekend product, maar wel in biowinkels te vinden, of online te bestellen),
daarnaast ook 6 eieren, 4 bananen, een zakje bakpoeder, een scheutje olie en een snuifje kaneel.
En meer houdt het niet in.
Je mixt alles samen, steekt het 40 minuten in de oven op 180 graden, en klaar is kees.
 

 
Ik eet het zonder schuldgevoel als ontbijt, als tussendoortje. En vooral: de kinderen zijn er ook gek op. Een eenvoudig ontbijt voor hen dus, zonder veel gedoe, of gemakkelijk om een plakje in de boekentas mee te geven.
 

zaterdag 4 februari 2017

Fimo

Één van de plannen die ik gemaakt had dit jaar, was om vaker juwelen te dragen. Zelfgemaakte juwelen meer bepaald. Dit veronderstelt dan natuurlijk dat ik eerst mijn eigen juwelen start te maken.
Het materiaal ervoor had ik al even liggen, de pinterest ideeën had ik ook al verzameld, ik moest dus enkel nog eens de tijd en goesting vinden om er effectief mee aan de slag te gaan.

 
Het eerste project is doodeenvoudig geworden. Enkele kralen in fimo, van wit naar blauw, aan een zwart draadje. Heel eenvoudig, maar ik ben wel tevreden met het resultaat. Veel uitleg hoeft er dan ook niet verder bij. Nu nog effectief eens dragen, en dan nog eens de goesting te vinden om verder aan de slag te gaan.

dinsdag 17 januari 2017

Pompoenwafels

Het allerlekkerste recept voor wafels vind ik dit. Helaas, als je kijkt naar de hoeveelheid boter die in dat recept zit, dan krijg je instant een indigestie met een stapel schuldgevoel. Daarom was ik al enige tijd op zoek naar een gezond alternatief voor wafels. Experimenten met onder andere quinoa leverden allemaal niks op, tot ik op onderstaand recept botste.
 
Stap 1: Maak 500 gram pompoenpuree, door stukjes pompoen te koken/stomen en vervolgens te mixen
Stap 2: Meng dit pompoenmengsel met 250 gram havermout, 8 eieren, een zakje bakpoeder, een zakje vanillesuiker en een snuifje kaneel
Stap 3: Bak je wafels
 

 

Supereenvoudig dus, en het resultaat is heel verrassend lekker. En als je naar de ingrediëntenlijst kijkt, dan kun je deze wafels bijna gezond gaan noemen. Een absolute aanrader dus. Het feit ook dat ik deze wafels al twee weekends na elkaar aan het bakken ben, zegt dan ook alles.